Pijamalılar (Bizim Koğuş) || Rıfat Ilgaz

                             Sanırım 2015 'in bloga yazılması gereken son kitabı Pijamalılar. 116 ve son kitabımla , geçen seneki sayımın epey altında kaldım. Akşama doğru senelik bilançomu yayınlarım umarım. 

Rıfat Ilgaz'ın Pijamalılar (Bizim Koğuş) adıyla İlhan ve Turhan Selçuk'un çıkardığı Dolmuş mizah dergisinde yayımlanan bu eseri, daha o günlerde gereken ilgiyi görmüştür. Bu eser, yaşamak için direnen yüzlerce hastanın savaşının hem güldürüsü hem dramıdır ve yazınsal tür olarak dünya yazınında az rastlanır bir niteliktedir. Eleştirmenlerin toplumsal yergi türüne örnek olarak verdikleri bu roman, ölümün bile gülünecek bir yanı olduğunu gösterir.

       Tanıtım yazısında dediği gibi ölümün gülünecek bir yanı olduğunu gösterir ama bunu da yürek burkacak şekilde yapar. Gözlerimin dolduğu, burnumun direğinin sızladığı yerler oldu.Musluk Nuri, Mercimek Fahri, Tutuk Tahir, Rizeli Zeki, Nalbant Şevket, Baba Şükrü, Yengeç Ali... Hepsi bir şekilde hafızama işledi.  Rıfat Ilgaz okumayı seviyorum. Okumadığım eserlerini de okurum umarım. 

Ve son kitapla herkese bol kitaplı bir yıl dilerim.

... Bende bütün yetersizliklerin en kötüsü, parasal yetersizlik vardı.

                            ÇINAR YAYINLARI

                                 Şubat 1984

                                    198 Sayfa

Yokuş Yukarı || Rıfat Ilgaz

                                Kitaplığımın belki de en yıpranmış kitaplarından biri Yokuş Yukarı. Annemin kitaplarından. Rıfat Ilgaz ailece sevdiğimiz yazarlardan.

Blogda yazısı olan kitaplar:

Şevket Ustanın Kedisi burada

Hoca Nasrettin ve Çömezleri şurada .

   Gazeteci, yazar, şair, çok yönlü insan Rıfat Ilgaz bu kitapta anılarını yazmış. Dönemin zorluklarından, kendi yaşadığı sıkıntılara kadar birçok şeye ver verdiği, kolay ve merakla okunan bir kitap oldu benim için.

... Can Yücel o günlerde sadece Hasan Ali 'nin oğluydu. Bundan en çok  tedirgin olan da yine kendisiydi, yani bizzat Can Yücel! Ya babasından duymuştum ya da bir başkasından... Can Yücel İngiltere'ye ''tahsil-i kemalat''a gitmeden önce Gazi Lisesi'ne gidermiş. Sabahları geç kalma tehlikesini bile göze alarak babasının makam arabasına binmezmiş. Bir gün babası ''Bineceksin!'' diye diretmiş. ''Binmem ben makam arabasına! Geç kalırsam giderim!'' deyince kızmış bizim Hasan Ali Bey: 

'' Oğlum,'' demiş, '' bu arabaya binmek ayıpsa ben de binmeyeyim bundan sonra.''

'' Yok baba! Senin için bir ayıbı yok! Sen Milli Eğitim Bakanı'sın! Arabayı bakansın diye vermişler sana! Benim ne işim var senin arabanda!''

... Sınıf adlı bir kitap çıkarıp Türkiye'mizde 142. maddeden ilk kez içeri atılan anlı şanlı bir şairdim.

... Çok yaşamanın en kötü yanı bir mezarlık kadar korkulu, gene bir mezarlık kadar da taşyürekli olma zorunluluğu... Daha bir hafta önce aldım ablamın ölüm haberini... Daha nice ölüler... Kuşağımın sanatçıları, Sait'ler, Sabahattin'ler, Orhan Kemal'ler, Niyazi'ler, Faruk'lar, Cahit'ler...

ÇINAR YAYINLARI

Ocak 1987

200 Sayfa

Okudum Bitti- 62 : Hoca Nasrettin ve Çömezleri || Rıfat Ilgaz

                           Yaz şenliği kategorilerimizden biri aynı yazardan üç kitaptı. Ben de annemin kitaplarından üç tane Rıfat Ilgaz seçtim. Hepsini keyifle okudum. 

Bildiğimiz Nasrettin Hoca 'nın fıkralarının romanlaşmış versiyonu gibiydi. Uzun ve keyifli bir fıkra okumak gibiydi, Rıfat Ilgaz 'ın güzel anlatımı da cabası.

... '' En ağır ceza, kafası kalınları okula verip süründürmek değil mi ?''

... Okumuşun cahili, acemi çomara benzer. Sağa sola boşuna havlayıp sürüye kurt getirir. Ortalıkta bu kadar kurt dolanıyorsa, acemi çomarların boşa havlamasından.

ÇINAR YAYINLARI

Eylül 1984

143 Sayfa