5 Aralık 2016 Pazartesi

Okudum Bitti-133: Hasangiller || Tarık Dursun K.






                             Herkese merhaba. Bu aralar garip bir ruh hali içerisindeyim. Biraz depresif, bolca stres yüklüyüm. Annem  ameliyat olacak o yüzden de gerginim. Aslında ben mutsuzken daha çok kitap okurum. Şu aralar tüm bu verilere rağmen okuyamıyorum. Elime kitap alıp oturuyorum ya da yatıyorum (malum yatar-okurum) ama ya uykum geliyor ya da düşünme isteği. :) 


                      Hasangiller de Kasım ayı kitaplarımdandı. Tarık Dursun K.'yı birkaç sene önce Ona Sevdiğimi Söyle isimli kitabı ile tanımıştım. Başka kitaplarını da aldım bu süreçte ama okuma sırası gelmemişti. 

                       Hasangiller 'e güzel kapağından dolayı torpil yaptım. Öne aldım. Bir oturmada okunacak,  mahalle filmleri tadında güzel bir kitaptı. Hem aile hem mahalle öyküsü. Çok gerçekci karakterler, yaşanılması mümkün olaylar. Bir aile dükkanı -kapağa konu olan kasap dükkanı- etrafında yaşananları çok sade anlatmış Tarık Dursun K. İçe dokunan, buruk dokunuşlarla da süslemiş. Tarık Dursun K. okumalarım gecikmeli de olsa devam edecek.




... Büyükbabam şöyle böyle yetmiş beşindeydi. İstiklal Savaşı'nda falan bulunmuş, Balkan Savaşı 'na, Çanakkale'ye girmiş çıkmış. İzmir'e ilk giren süvariler arasındaymış da... Ama Yunanlılar çekilirken yapmadıklarını da bırakmıyorlarmış. Kısım kısım Türk halkı camilere doldurup, dökmüşler tenekelerle gazyağını, kapıyı üzerlerine kilitleyip çalmışlar kibriti. Büyükbabam böyle bir olaya şahit olmuş; kırmış kapıyı, alevlerin içine girmiş, bir alay canı kurtarmış. Kurtarmış ya ölü gibi olmuş o da. Bina çökmüş, altında kalmış; alevler, yangın! Zor kurtarmışlar. Hastanede yıkıntı altında kalan ezik bacağının diz kapağından aşağısını kesip atmışlar.




... ''Hep senin için kalıyorum burda...'' dedi. ''Yoksa hiç sevmiyorum bu şehri.''








CUMHURİYET KİTAPLARI

4. Baskı Nisan 2009
132 Sayfa